MBlog

De toekomst van de media: aandacht, micromedia en aggregators ° 22 Mei 06

Door Rutger van Waveren | Alle berichten van Rutger

De Rorschach test van de nieuwe media gaat door. Er zijn veel ontwikkelingen; trends en hypes zijn soms moeilijk van onderliggende principes te scheiden. Umair Haque deed een poging in zijn presentatie “The New Economics of Media” (PPT). Ik heb twee illustraties van Haque genomen en geannoteerd met zijn aannames.

De fundamentele economische transacties van vraag/aanbod, en schaarste/overvloed zijn ook aanwezig in de mediawereld. Een adverteerder probeert aandacht te kopen door advertenties aan te schaffen in de media (we laten abonnementen buiten beschouwing).

De consument geeft aandacht terug. Voor het massale gebruik van internet was aandacht niet schaars. Dat uitte zich in het feit dat de consument trouw was aan bepaalde media; er was weinig risico om een publiek te verliezen. De schaarste waren de media zelf. Overdreven gezegd: wat er vroeger op Nederland 2 was zag iedereen; hierdoor was Nederland 2 machtig.

Nu consumenten steeds meer tijd online besteden is de overvloed van aandacht een schaarste van aandacht geworden.

Het aanbod van informatie/media groeit enorm terwijl de hoeveelheid aandacht gelijk blijft. Dit betekent dat aandacht relatief schaarser wordt. Als iets schaarser wordt in de economie, wordt het duurder en/of machtiger: Power to the people.

Het probleem voor mediabedrijven is dat marketing schaalbaar is, maar kwaliteit niet. De manier om winst te optimaliseren is het investeren in marketing, dit noemt Haque Blockbuster strategies:

Blockbuster strategies emerge due to the natural economics of mass media: production is costlier than attention, so the dominant strategy is to invest in attention (marketing cost wars), and economize on production (quality erosion). The result is a smaller and smaller number of concentrated players, who are forced to invest more and more heavily in marketing as attention becomes scarcer.

De media moeten dus veranderen en dat gebeurt ook. Langzaam. Adverteerders en media hebben elkaar nodig om te bestaan. Het doel van adverteerders is om superefficiënt aandacht te kopen. Om tot een efficiëntere distributie te komen van media wordt de content steeds vaker opgehakt in kleine stukjes: micromedia. Tracks in plaats van albums, clips ipv films en blogposts ipv blogs.

Hiernaast is het bijeenbrengen van deze kleine stukjes essentieel. Dit gebeurd door zogenoemde aggregators. Vergelijk het met DJ’s, die mixen en matchen content tot een dansbaar geheel. Zo kan een blog kan een DJ zijn; ze nemen content van allerlei plaatsen en mixen het tot een vermakelijk geheel. Maar de aggregators die het meeste waarde zullen toevoegen zijn slim. Ze zijn gepersonaliseerd, en zijn bewust van de gemeenschap rond de gebruiker.

De presentatie van Umair Haque staat propvol met informatie en bevat aannames die je in de praktijk ziet, zoals het kunnen kopen van individuele tracks bij iTunes (micromedia) en het feit dat bestsellers niet erg lang op nr 1 meer staan (attentieschaarste). De hoeveelheid informatie leidt in de praktijk tot continuous partial attention.

Maar wat gebeurd er met de kwaliteit van content? Hij noemt dat slimme aggregators en micromedia een efficiënter model van productie en distributie zijn. Hij noemt kwaliteit als een driver van populariteit. Maar dat betekent niet dat marketing niet zal werken in een media 2.0 wereld. Marketing is in mijn ogen nog steeds schaalbaar en kwaliteit niet. Ik ben het met Nick Carr eens die zegt dat in een krant bijvoorbeeld, de slechte content de goede content betaald. Waar komt het geld vandaan voor een lang achtergrondverhaal over Afrika, als alle content opgehakt aangeboden wordt. De nieuwe modellen zijn zeker efficiënter (goedkoper), maar zal de kwaliteit er beter op worden?

Lees ook David Beisel en Fred Wilson.

 Loading ...