MBlog

Ben ik in beeld? ° 1 jun 07

Door Hester van den Steenhoven | Alle berichten van Hester

“Public space is the city’s medium for communication”, zei Wolfgang Christ, Duits professor ‘Urban Design’. In een streven de ‘ontzielde’ Nederlandse pleinen de maatschappelijke functie van ‘openbaar communicatiekanaal’ terug te geven, wordt in Nederland ‘streetcasting’ geïntroduceerd. Dit concept creëert door middel van grote schermen op de openbare weg een nieuwe locatie voor evenementen in de stad en daarmee een nieuwe publieke verzamelplaats.

Streetcasting is, kort gezegd, publieke tv op de openbare weg. Televisie afgestemd op het lokale publiek (narrowcasting), met behulp van schermen van 26m2, mét geluid. De bedoeling is om te voorzien in lokale behoefte en relevantie, door crossmediaal en interactief te communiceren met het lokale publiek. Hiermee speelt het initiatief in op een, zo lijkt het, zich omkerende trend: waar het een decennium geleden nog om het individu draaide en men streefde naar onafhankelijkheid van plaats en tijd, draait het tegenwoordig om ‘verbonden zijn’ via al dan niet virtuele netwerken en communities. Streetcasting voorziet in een ‘sense of community’ door lokaal relevante content uit te zenden op een centrale plek waardoor mensen niet alleen qua beleving maar ook fysiek met elkaar verbonden zijn.

Het concept van narrowcasting via publieke schermen (indoor en outdoor) is op zich niet nieuw – in Nederland is het al in verschillende vormen toegepast. In de Amsterdamse trams bijvoorbeeld zendt Trend Screen het lokale nieuws uit en wordt er informatie gegeven over evenementen in Amsterdam. De informatie is gericht aan dagjesmensen en de Amsterdammers. Een ander voorbeeld van narrowcasting via publieke schermen is Rai Live!, een nieuw medium dat de RAI sinds begin dit jaar gebruikt om in het congrescentrum informatieve en commerciële content uit te zenden. Per evenement kunnen de organisatoren zelf bepalen welke content er op de schermen verschijnt. De informatie is toegespitst op de bezoeker van het evenement.

Wat maakt streetcasting dan tot een innovatie? Het is de nieuwe mix tussen content afkomstig van een centrale redactie en user-generated content die streetcasting uniek maakt. Streetcasting zorgt met deze mix voor een verschuiving van ‘push’ naar ‘pull’: niet alleen landelijk nieuws en lokale berichtgeving wordt uitgezonden (aangeleverd door onder meer NOS, gemeente, lokale winkeliers, scholen en de kunstacademie) maar het publiek kan ook zelf content als video, audio en sms uploaden, wat direct verschijnt op het scherm. Ook is het mogelijk te gamen of te chatten op het scherm. Al in 2004 is in Engeland het concept streetcasting met succes geïntroduceerd onder de naam “Bigscreens”. Bigscreens is een not-for-profit initiatief van BBC, Bank of Scotland en Philips. De schermen van Bigscreens staan inmiddels in zeven Engelse plaatsen en zenden 24u per dag uit, zeven dagen per week (http://www.bbc.co.uk/bigscreens).

Zou streetcasting ook in Nederland een succes kunnen worden? Met andere woorden: kunnen publieke pleinen daadwerkelijk het ‘publieke communicatiekanaal’ worden met behulp van grote, interactieve schermen? Voorzien deze schermen in een bestaande behoefte waarvoor nog geen oplossing is of zijn mensen op zoek naar een ander soort ‘verbinding’? Heb je zelf behoefte aan meer contact met je buurtgenoten? En zijn deze schermen wel de juiste toepassing voor crossmediale communicatie?

Kortom, welke rol is voor streetcasting weggelegd in een nieuw tijdperk dat gekenmerkt wordt door verbondenheid, interactie en crossmediale communicatiemogelijkheden?

Popularity: 2% [?]

 Loading ...

1 Reactie