Wanneer uitzonderingen belangrijk worden ° 20 Jun 07
Door Rutger van Waveren | Alle berichten van Rutger
Veel sociale software laat gebruikers participeren. Sites zoals YouTube, Flickr en Wikipedia hebben allemaal een sociaal element; een call to action voor de bezoeker om bij te dragen aan de waarde van de site.
Maar zoals de illustratie hierboven weergeeft zijn de mensen die echt participeren een kleine minderheid van het totaal aantal bezoekers. Het zijn de uitzonderingen. Maar deze uitzonderingen zijn erg belangrijk voor het succes van deze sites. Als je het over de gemiddelde consument hebt (over een normale verdeling) zouden deze consumenten vele standaarddeviaties van het midden liggen: statistisch niet significant.
Het is in het bedrijfsleven normaal om met gemiddeldes te werken. Dit is perfect begrijpelijk in de wereld van Gauss, waar normale verdelingen heersen. Het probleem is dat sommige problemen niet met een Gauss curve uit te leggen zijn, maar met een Pareto distributie (ook wel: power law). Een power law ken je misschien van het verhaal van Chris Anderson (The Long Tail). Het is een kansverdelingscurve met een steil begin en een lange staart. Een power law heeft geen gemiddelde.
John Hagel schreef hierover een briljante blogpost:
Here’s the problem (or opportunity). Gaussian distributions tend to prevail when events are completely independent of each other. As soon as you introduce the assumption of interdependence across events, Paretian distributions tend to surface because positive feedback loops tend to amplify small initial events.
Anderson heeft ons verteld dat de Long Tail belangrijk is, maar hij richt zich alleen op consumptie, niet op productie.
In een wereld die meer en meer verbonden is met elkaar kunnen kleine verstoringen grote gevolgen hebben. Een verstoring is per definitie onverwacht. Als je het verwacht, kan je er iets aan doen immers.
De toekomst wordt gevormd door onverwachte gebeurtenissen. Van de Eerste Wereldoorlog tot 9/11 en de opkomst van Google. Ik hoorde gisteren Jonas Ridderstrale zeggen dat de ETBS (expected time between surprises) tegenwoordig korter wordt.
De institutionele architecturen, technologieën en mindsets van mensen moeten dus veranderen om klaar te zijn voor deze verstoringen. Louis Pasteur zei “Chance favors the prepared mind“. Bedrijven, individuen of gebeurtenissen die als niet significant worden beschouwd kunnen heel invloedrijk worden.
Meer leesvoer hierover:
- The Power of Power Laws
- Power Law of Participation (zie ook hier)
- Een keynote van Nassim Nicholas Taleb over zijn boek The Black Swan (een aanrader) over de impact van het onverwachte (directe MP3 link)
Loading ...
Bateson defines information as “a difference that makes a difference”.
http://en.wikipedia.org/wiki/Gregory_Bateson
Stephan (21 Jun 07 om 15:27)Stephan, mooie omschrijving!
Rutger van Waveren (21 Jun 07 om 15:43)Wat hieruit volgt is dat het hele begrip kennis op losse schroeven komt te staan, Taleb verteld over “the tunneling disease”, het idee dat de toekomst een simpele versie is van de geschiedenis (je kan de gewone dingen goed voorspellen, maar de invloedrijke uitzonderingen niet).
En als iets goed voorspeld word geeft dat confirmatie aan de voorspeller. Dit geeft een scheef beeld van zijn toekomstvoorspellende waarde, oftewel confirmation bias. Een lijst met cognitieve afwijkingen is hier te zien en is erg interessant.
Rutger van Waveren (21 Jun 07 om 16:00)Lekkere intellectuele braincrack!
Een vaag vermoeden mijnerzijds trouwens dat met de verkleining van de tijd tussen verrassingen, de omvang van de verrassingen afneemt.
Sensible serendipity of zoiets dergelijks.
Stephan (21 Jun 07 om 16:15)Het gaat om het herkennen van de toepassing door de individu, het succes en te projecten in een uitvoerbare situatie. Social networks op zich kunnen nooit het doel zijn, kunnen ook niet gebouwd worden. Deze combinaties van theorie en praktijk komen dichterbij de “waarheid” en het “capture-en” van het (individuele) klantgedrag.
Ik heb 150.000 views in 3 maanden tijd op één van mijn flickr accounts. Waarom? Omdat ik wilde proberen of me dat zou lukken en waarmee? Kijken hoe mensen reageren en hoe de community werkt. Hoe je succesvol kan zijn met minimale inspanning (gemiddeld 100 foto’s). Een groot aantal van mijn contacts hebben zelf inderdaad geen foto’s en consumeren vooral. Ik ben daarom ook geen contact van hen. Er zitten erg leuke mechanismen in.
Ik ben het overigens niet eens met Stephan mbt de omvang van verassingen. Het gaat dan om de soort verrassing. Ik geloof best dat je keer op keer verrast kan worden met een andere verrassing. Het enige effect dat dat zal hebben is, dat je afstompt voor verrassingen uberhaupt. De kunst is de juiste parameters “te vangen” om mensen te blijven kunnen verrassen, of hoe je het ook wilt noemen. En verder is tijd een erg relatieve factor.
'Andere' Stephan (25 Jun 07 om 10:49)