Veranderen, hoe lang kunnen uitgevers het nog uitstellen? ° 16 jan 08
Door Marileen Kan | Alle berichten van Marileen
De wereld van de traditionele uitgever is sinds een paar jaar flink competitiever. Gratis kranten knibbelen aan de abonnementenstand van betaalde kranten. Succesvolle start-ups zoals Linda en Happinez bieden stevige concurrentie aan oplagekanonnen als Libelle. Ook betaalde ‘kleinere’ kranten (Het Parool, Trouw en Het FD) winnen lezers, terwijl nummer één De Telegraaf verliest. Bovendien heeft de komst van nieuwe media voor nieuwe typen concurrenten gezorgd.
Natuurlijk bleven deze traditionele uitgevers niet stilzitten. Elk tijdschrift of krant heeft nu een online versie. En er wordt vooral gekocht, veel gekocht. Sanoma Uitgevers heeft met dochter Ilse Media in totaal 68 websites in haar portfolio. Telegraaf Mediagroep heeft er circa 60 verzameld. Van integratie van de aankopen met de traditionele organisatie is geen sprake; de scheiding der media wordt zelfs bevorderd. Bovendien is zowel bij Sanoma Uitgevers als Telegraaf Mediagroep het motto: investeren in online en saneren bij print. Als je iets wilt laten groeien (online), zet het dan apart.
Redacties niet gericht op vernieuwingen
Op het eerste gezicht een logische strategie. Redacties zijn één van de belangrijkste onderdelen van een uitgerij. En veel uitgeverijen ervaren redacties als heilige huisjes waar het lastig is om vernieuwingen door te voeren. Een rigide organisatiestructuur (de chinese muur), een grote nadruk op planning & control en een sterke cultuur zijn een recept voor inflexibiliteit. Redacties hebben deze ingrediënten.
Redacties zijn erop gericht om hun product op tijd op de mat en in de winkels te krijgen. De inhoud mag dan variëren; het proces is steeds dezelfde routine. En hoe meer de nadruk op kostenbesparingen zal liggen, hoe meer aandacht voor verdere planning & control. Gevolg: geen ruimte om te vernieuwen.
Bovendien identificeren redacteuren zich graag met het medium waarvoor zij schrijven. Op de redactie van Viva heerst bijvoorbeeld een andere cultuur dan bij Het FD. Redacteuren hebben vaak dezelfde opleiding, ervaring, dezelfde interesses et cetera. Gevolg: de cultuur van redacties is minder veranderingsgezind.
Succesvolle kruisbestuiving
Ik begrijp goed dat uitgevers ervoor kiezen om vernieuwing apart te organiseren. Het is echter de vraag of het opkopen van websites een succesvolle lange termijn strategie voor vernieuwing is. Ik vraag me dan af wat toegevoegde waarde van de uitgeverij is.
Tijdschrift voor amateurfotografie Zoom volgde een ander pad. Drie jaar geleden was de oplage van het tijdschrift Zoom tot een dieptepunt gezakt. Uitgever IDG besloot de website van Zoom te vernieuwen en als leidraad te gebruiken voor het tijdschrift. Discussies onder gebruikers en foto’s van lezers op de site worden nu gebruikt in het tijdschrift. De mogelijkheden van nieuwe media zijn ingezet om het traditionele tijdschrift te vernieuwen. En met resultaat: de oplage van het tijdschrift Zoom is vervijfvoudigd.
Vernieuwingen in de traditionele organisatie zijn zeker mogelijk. En kruisbestuiving van media werkt. Zoom kon radicaal veranderen omdat de noodzaak hiervoor evident was: haar bestaansrecht stond onder druk. Wat is er bij andere uitgevers nodig voor een dergelijke verandering? De competitie blijft in elk geval niet stilzitten…
Popularity: 4% [?]
Loading ...
Opkopen van een website heeft als voordeel dat je een succes in huis kan halen. Moet dan wel voor een schappelijke prijs mogelijk zijn. Eigen ontwikkeling kan lang duren voordat succes wordt behaald. Als er al resultaat wordt behaald.
Maar de ontwikkeling van het opkopen van websites, maakt het onderwerp van besturing wel weer relevant. Worden uitgevers op synergie of financieel resultaat afgerekend? Zie mijn eerdere blog hierover: http://blogs.magnus.nl/mblog/2007/04/cross-mediaal-uitgeven-vergt-andere-besturing/
Magiel (23 jan 08 om 20:33)Inderdaad Magiel, veel uitgevers sturen alleen op financieel resultaat en dat werkt innovatie en samenwerking tussen media niet in de hand.
Maar wat mij betreft gaat crossmediaal werken niet om synergievoordelen binnen de uitgeverij. Het gaat om wat de combinatie van media voor meerwaarde kan bieden aan de klant. Volgens mij is die meerwaarde er zeker.
Marileen (24 jan 08 om 9:56)Dat is ook synergie. Synergie is niet alleen mogelijk op het gebied van kosten (intern), maar ook op het gebied van marketing & sales (extern).
Door crossmediaal uitgeven (mediumtypes in samenhang met elkaar) kan een uitgever in staat zijn om klanten beter te bedienen dan multimediaal (mediumtypes los van elkaar) uitgeven. Hier ligt voor veel uitgevers ook de uitdaging. Nu heb ik 60 websites en tientallen printtitels: wat is de samenhang tussen al die media? Hoe kan je een website en een printproduct dat zich beide richt op dezelfde doelgroep elkaar laten versterken?
Magiel (25 jan 08 om 9:30)Daarnaast is IT een belangrijke factor. Als je heel direct/snel kan schakelen met IT, je bedenkt een nieuwe site of nieuwe functionaliteit en je kunt het snel online zetten is dat een grote pré. Als dat met een aparte afdeling moet of met een vast systeem (bijv. een cms) dan schakelt dat een stuk trager. Alle disciplines -redactie, marketing, sales, ict en management- moeten online leven en denken, dan kun je als (online) uitgever winnen.
Ludolf Stavenga (14 feb 08 om 16:45)Ja, ik zou zeggen dat je IT nodig hebt voor een succesvolle implementatie. En technologische ontwikkelingen kunnen een belangrijke trigger zijn om je business model te veranderen. Denk aan wat de komst van internet voor bestaande en nieuwe bedrijven heeft veranderd …
Toch denk ik dat zo’n flexibel systeem ondersteunend is. Als je nog niet bereid bent om je (online en print) producten en organisatie flexibeler te maken, wat heb je dan aan zo’n systeem?
Marileen (21 feb 08 om 15:01)