Comments on: De WiFi hotspot; telefooncel of airconditioning?

By: Gijs van Hesteren

Gijs van Hesteren — Thu, 03 Jun 2010 07:51:16 +0000

Het doel van het neerzetten van een draadloos stadsnetwerk was voor ons niet het ontwikkelen van een verdienmodel of een business case. Het netwerk is slechts de drager van heel iets anders: een nieuwe manier om bezoekers te benaderen.
Dát is de dienst waarvoor wij zoeken naar een verdienmodel. Een deel van dat model is gebaseerd op ‘maatschappelijk rendement’; in dit geval betekent het, dat een deel van de opbrengsten niet terecht komt op de plek waar de kosten worden gemaakt.
De uitdaging ligt in vinden van een koppeling tussen de kostenplaatsen en de opbrengstenplaatsen.

By: Sawan Bruins

Sawan Bruins — Wed, 02 Jun 2010 11:36:00 +0000

Natuurlijk is het zo dat er in hotels en op luchthavens geld verdient wordt aan WiFi netwerken. Helaas is dit maar een klein deel van de markt. Daarnaast is het ook zo dat veel aanbieders van WiFi thuis ook de mogelijk geven om via de zelfde aanbieder gebruik te maken van de hotspot ergens anders (bijv. KPN/XS4ALL biedt haar klanten gratis WiFi op al hun hotspots).
Ik blijf er bij dat een echt verdienmodel erg moeilijk te vinden is. Zelf de omroepen (radio en TV), websites en de gedrukte media hebben steeds meer moeite om genoeg te verdienen met advertenties. Door de komst van social media en breedbandverbindingen in het algemeen is er steeds meer keuze voor adverteeerders om hun medium te vinden.
Het enige dat ik mij voor kan stellen is dat het MKB via stadnetwerken reclame maakt voor locale diensten (zoals bij bioscopen). Alleen denk ik dat de voorkeur wordt gegeven aan een bioscoop of een locale krant omdat het onzeker is of WiFi gebruiker uit de buurt komt en je weet te vinden……

By: Gijs van Hesteren

Gijs van Hesteren — Wed, 02 Jun 2010 08:05:14 +0000

Wifi hotspots mogen misschien winstgevend zijn op luchthavens en in dure hotels, maar de werkelijkheid van Dokkum is een andere. Vandaar dat wij ervoor hebben gekozen om de DRAGER van de informatie gratis te maken. De opbrengsten zullen ons inziens moeten komen uit de INHOUD van de informatie. Via de leveranciers ervan, of vanuit advertenties en reclame.

By: Willem Hulshof

Willem Hulshof — Wed, 02 Jun 2010 07:51:02 +0000

Mijn waarnemeing is een andere. Vooral in het buitenland, luchthavens, hotels, conferentiecentra etc. is de afgelopen jaren een hele duidelijke trend waarneembaar naar betaalde hotspots! Niet zo vreemd als je bedenkt, dat 3G netwerken onder roaming condities (als men niet in het eigen land is) erg duur kunnen zijn. De eigenaars van de hotspots pikken zo hun “roaming” graantje mee. Ik heb geen marktgegevens, maar ik ben er gevoelsmatig van overtuigd dat deze hotspots erg winstgevend zijn.

By: Gijs van Hesteren

Gijs van Hesteren — Mon, 15 Feb 2010 11:43:55 +0000

Aanvullende reacties over dit onderwerp heb ik ontvangen via mijn weblog, n.a.v. de posting http://www.vkblog.nl/bericht/300762/Draadloos_nieuwe_norm_in_binnensteden%3F
Dit bericht schreef ik naar aanleiding van deze discussie op het blog van Eurogroup. Vermeldenswaard is de opmerking in één van de reacties op mijn posting: dat ‘information push’ via de landingspagina van een wifinetwerk niet wenselijk en niet prettig zou zijn. Boeiend, in het licht van ‘Beleef Dokkum’, waar juist die verplichte binnenkomer in het hart van het project zit ingebed.

By: Robert Janz

Robert Janz — Mon, 15 Feb 2010 10:48:48 +0000

In de blog wordt enkel over WIFI hotspots gesproken en de auteur heeft gelijk als hij stelt dat deze geen succes lijken te zijn. Stedelijk draadloze netwerken kunnen echter meer zijn dan een verzameling hotspots. Als de antennes te zamen een aaneengesloten netwerk vormen, dan zijn er veel meer toepassingen mogelijk op het netwerk, bijvoorbeeld het aansturen van apparaten, het monitoren van omgevingsvariabelen in de stad (milieu, verkeer, veiligheid, etc.), het volgen van objecten en lokatieafhankelijke informatievoorziening.
Juist omdat er veel meer toepassingen zijn dan “Internetten” is het eerder mogelijk om het netwerk winstgevend te maken. De netwerkbeheerder moet overigens wel toestaan dat derden diensten over zijn netwerk aanbieden (en daar een vergoeding voor betalen).
Stedelijke draadloze netwerken zijn dus meer dan de hotspots die op vliegvelden en stations worden aangeboden. De innovatie zit niet in de technologie, maar in de nieuwe vormen van dienstverlening die door het netwerk mogelijk worden. De rol van publieke partijen hierin is op voorhand te garanderen dat diensten van het netwerk worden afgenomen, waarmee een deel van het business model gedekt is.

By: Sawan Bruins

Sawan Bruins — Wed, 10 Feb 2010 11:06:50 +0000

Het lijkt er helaas vaak op dat de overheid tegenwoordig niet meer heel veel innoverend vermogen heeft. Natuurlijk is het leuk dat iedereen WiFi kan gebruiken en hier gratis informatie over een dorp, stad, etc. op krijgt. Ik ben alleen bang dat het verdienmodel niet gaat werken. Dat is ook de reden dat dit soort initiatieven in het buitenland vroegtijdig zijn gestopt. Gebruik maken van bestaande technologie zonder verdienmodel moet haast wel fout gaan. Ik had liever gezien dat de overheid doet wat ze zouden moeten doen, namelijk innovatie een kans geven. Een manier is in plaats van WiFi, WiMax gebruiken. WiMax is nog niet geintegreerd in veel apparaten, maar dat komt door een soort van kip-ei discussie. Als er geen WiMax apparaten zijn, waarom zou je dan een netwerk bouwen en anders om.
Juist de overheid heeft de taak om dit soort innovatie van de grond te krijgen (natuurlijk in samenwerking met het bedrijfsleven). In het verleden deed de overheid dit ook, denk aan post, kabelmaatschappijen, mobiele telefonie, etc. Allen gestart met behulp van overheden.
Als in deze “technologiën” niet geinvesteerd was door de overheid maakten we nog steeds gebruik van postduiven en paard-en-wagen.
Tot slot is dan de vraag of het sponseren van innovatie door de overheid niet zonde van het geld is. Dit is op korte termijn waar, maar bijvoorbeeld de GSM- en later UMTS-licentie veiling hebben vermoedelijk de initiele investering in het GSM-netwerk van KPN meer dan goed gemaakt.
Als de overheid investeerd in innovatie, komen er van zelf marktpartijen die deze technologiën adopteren. Als de overheid investeerd in bestaande technologie zal dit jammerlijk falen.

By: Gijs van Hesteren

Gijs van Hesteren — Wed, 10 Feb 2010 10:20:27 +0000

Allemaal waarheden, maar daar staat iets tegenover.
Ten eerste: hoe steady is het mobiele internet van de telecomaanbieders? Kan het een antwoord geven op de sterk toenemende vraag naar bandbreedte? Daar ben ik nog niet zo zeker van.
Ten tweede: het wifinetwerk is in de steden die je noemt geen doel, maar een middel. Anders dus dan bij mobiel internet via het telefoonnetwerk.
Ten derde: wifi is een zich voortdurend ontwikkelende technologie. Okee, GSM – GPRS – UMTS – HDSPA ontwikkelen zich ook, maar ik heb het gevoel dat het tempo erg verschilt.
Ten vierde: vooral een lokaal wifinetwerk leent zich erg goed voor het aanbieden van lokale content; dat is bij bovenregionale en nationale netwerken toch heel anders.