Alle berichten van Rutger van Waveren
Door Rutger van Waveren
Managementoverleg neemt veel tijd in beslag en blijkt lang niet altijd even effectief. Sommige onderwerpen komen onvoldoende aan bod, andere worden niet door de juiste personen besproken. Sandra van den Brom en Ellen Fikke (beide van Magnus) schreven een artikel in CFO Magazine dat een raamwerk schetst voor de opzet van een heldere overlegstructuur, waarin de juiste personen de juiste onderwerpen behandelen.
Voor een efficiënt management overleg moet niet alleen rekening gehouden worden met indicatoren, maar ook met de situatie binnen een bedrijf. Daarom wordt in het artikel een koppeling gemaakt met het situationeel leiderschapsmodel van Hersey en Blanchard. De basis van dit model is dat er verschillende stijlen van leiderschap zijn, en dat een manager de stijl kiest die het beste bij hem past. Dit heeft vervolgens grote invloed op de mate waarin medewerkers zich betrokken voelen en medeverantwoordelijkheid willen dragen.
Uit de leiderschapsstijlen blijkt dat bepaalde type managers grotere behoefte hebben aan controle dan andere types. Dit artikel stelt dan ook dat de inhoud van de overleggen niet alleen bepaald wordt op basis van de score van de KPI’s die voor het overleg gepland zijn, maar ook op basis van de gewenste control van de manager.
Ken uw KPI (volledige artikel, PDF)
Loading ...
Reageer
Door Rutger van Waveren
Wat moet je als marketeer in een snel veranderende omgeving? Je bedenkt campagnes, hebt een scherp oog voor alles online. Je zit op Hyves, MSN, Twitter, Flickr en gebruikt LinkedIn, en denkt na over het gebruik voor je bedrijf. Uiteindelijk ben je er uit: je wilt een platform voor je community, lekker 2.0.
Als de hype je koers bepaald doe je aan karaoke: slechte imitatie. Jonas Ridderstrale en Kjell Nordstrom schreven er een boek over. De economische literatuur heeft het over mimetic isomorphism.
Gelukkig hoef je je na een avond karaoke niet te verantwoorden aan iemand. Je vrienden waren immers ook dronken. Dit is niet acceptabel in een bedrijf.
Als marketeer moet je verantwoording afleggen aan meerdere groepen. Je klant is de belangrijkste groep, dan je bedrijf. Ik ben in de overtuiging dat een CMO de stem van de consument in de organisatie moet vertegenwoordigen. Hij/zij heeft verantwoordelijkheid om de consument met sublieme producten of diensten te voorzien en dit meetbaar te maken voor de organisatie
De CMO moet zich dus twee dingen afvragen.
- Is mijn organisatie ingericht om structureel naar klanten te luisteren?
- Kunnen we meetbaar maken wat we horen en dit gebruiken om beter te worden?
Deze presentatie hieronder geeft een goed beeld van Marketing Accountibility.
Dit stukje werd geïnspireerd door het goede blog van Futurelab, en de artikels “The evolving role of the CMO“, “How To Measure Your Marketing” en “Marketing 2.0“.
Loading ...
Reageer
Door Rutger van Waveren
Alweer een tijdje geleden was ik bij een presentatie van Jyri Engeström in Amsterdam (bij Mobile Monday). Hij is de oprichter van Jaiku, een platform waar je als gebruiker korte berichten (max 140 tekens) van achterlaten, vergelijkbaar met Twitter. Hieronder staan zijn slides en een registratie van zijn presentatie.
Engeström heeft het over sociale objecten op het web; sociale objecten kunnen berichten, foto’s, bookmarks etc. zijn. Sociale objecten kan je delen met groepen. Ik hoor vaak bedrijven zeggen “we willen een community“, een goed begin zou zijn om je sociale object te definiëren.
Loading ...
2 Reacties
Door Rutger van Waveren
Veel sociale software laat gebruikers participeren. Sites zoals YouTube, Flickr en Wikipedia hebben allemaal een sociaal element; een call to action voor de bezoeker om bij te dragen aan de waarde van de site.
Maar zoals de illustratie hierboven weergeeft zijn de mensen die echt participeren een kleine minderheid van het totaal aantal bezoekers. Het zijn de uitzonderingen. Maar deze uitzonderingen zijn erg belangrijk voor het succes van deze sites. Als je het over de gemiddelde consument hebt (over een normale verdeling) zouden deze consumenten vele standaarddeviaties van het midden liggen: statistisch niet significant.
Het is in het bedrijfsleven normaal om met gemiddeldes te werken. Dit is perfect begrijpelijk in de wereld van Gauss, waar normale verdelingen heersen. Het probleem is dat sommige problemen niet met een Gauss curve uit te leggen zijn, maar met een Pareto distributie (ook wel: power law). Een power law ken je misschien van het verhaal van Chris Anderson (The Long Tail). Het is een kansverdelingscurve met een steil begin en een lange staart. Een power law heeft geen gemiddelde.
John Hagel schreef hierover een briljante blogpost:
Here’s the problem (or opportunity). Gaussian distributions tend to prevail when events are completely independent of each other. As soon as you introduce the assumption of interdependence across events, Paretian distributions tend to surface because positive feedback loops tend to amplify small initial events.
Anderson heeft ons verteld dat de Long Tail belangrijk is, maar hij richt zich alleen op consumptie, niet op productie.
In een wereld die meer en meer verbonden is met elkaar kunnen kleine verstoringen grote gevolgen hebben. Een verstoring is per definitie onverwacht. Als je het verwacht, kan je er iets aan doen immers.
De toekomst wordt gevormd door onverwachte gebeurtenissen. Van de Eerste Wereldoorlog tot 9/11 en de opkomst van Google. Ik hoorde gisteren Jonas Ridderstrale zeggen dat de ETBS (expected time between surprises) tegenwoordig korter wordt.
De institutionele architecturen, technologieën en mindsets van mensen moeten dus veranderen om klaar te zijn voor deze verstoringen. Louis Pasteur zei “Chance favors the prepared mind“. Bedrijven, individuen of gebeurtenissen die als niet significant worden beschouwd kunnen heel invloedrijk worden.
Meer leesvoer hierover:
Loading ...
5 Reacties
Door Rutger van Waveren
In deze goede presentatie vertelt Tara Hunt over innovatie en creativiteit. Ze leent hierin wat quotes van het nieuwe boek van Scott Berkun: The Myths of Innovation.
Eén van de mooiste quotes is: “Don’t focus on innovating, focus on trying to solve a problem”. Er worden namelijk geregeld doelen en middelen door elkaar gehaald. Nog een paar: internet is geen doel, een blog is geen doel en web2.0 is geen doel.
Dat wil niet zeggen dat doel en middel geheel los van elkaar staan. Zoals Marshall McLuhan (overdreven) zei: The medium is the message.
(via Marikaya)
Loading ...
2 Reacties
Door Rutger van Waveren
Microsoft maakte een mooi filmpje over hoe adverteerders niet luisteren naar klanten. De adverteerder en een klant spreken elkaar in een restaurant, de klant wil scheiden, de adverteerder snapt het niet.
Marketing gaat in mijn ogen over twee dingen: een verhaal vertellen en luisteren. Als bedrijf moet je de optimale combinatie zoeken om relevantie en engagement te verhogen en productontwikkeling te stimuleren.
Verhalen vertellen
Coca-cola is het schoolvoorbeeld van een bedrijf wat al jaren consistent een verhaal vertelt. Alle marketing gaat om de boodschap: je goed voelen en vrij zijn. Het heeft niets met suikerwater te maken. Ik schreef al eerder over Seth Godin die vindt dat bedrijven een verhaal moeten hebben en remarkable moeten zijn.
Luisteren
Toen de fotosite Flickr in 2004 werd gestart luisterden de makers naar de gebruikers van de nieuwe service. Meerdere keren per dag (!) werden er aanpassingen gedaan; sommige features bleven, andere werden snel verwijderd. De gebruiker en de community staat centraal bij de populaire service.
Luisteren (of observeren) blijft vaak lastig: het is moeilijk schaalbaar en veel mensen weten simpelweg niet goed wat ze willen. Henry Ford heeft een keer gezegd “If I asked people what they wanted, they would say a faster horse”.
Zowel luisteren en een verhaal vertellen moet in een bedrijf ingebakken zitten. Bepaal de goede combinatie en hou dit vol.
(filmpje via Upstream)
Loading ...
2 Reacties
